Het beheersen van de glasspanning is een zeer belangrijke schakel in het glasproductieproces, en de methode om de spanning te beheersen door middel van geschikte warmtebehandeling is al lang bekend bij glastechnici. Het nauwkeurig meten van de glasspanning blijft echter een lastig probleem voor de meeste glasfabrikanten en -technici, en de traditionele empirische schatting voldoet steeds minder aan de kwaliteitseisen van glasproducten in de huidige maatschappij. Dit artikel beschrijft de meest gebruikte methoden voor het meten van de glasspanning in detail, in de hoop glasfabrieken van dienst te kunnen zijn.
1. Theoretische basis van stressdetectie:
1.1 Gepolariseerd licht
Het is algemeen bekend dat licht een elektromagnetische golf is die trilt in een richting loodrecht op de voortplantingsrichting, en die op alle trillende oppervlakken loodrecht op de voortplantingsrichting trilt. Als een polarisatiefilter wordt gebruikt dat alleen een bepaalde trillingsrichting doorlaat, kan gepolariseerd licht worden verkregen. Dit wordt gepolariseerd licht genoemd, en de optische apparatuur die op basis van deze optische eigenschappen is vervaardigd, wordt een polarisator genoemd.Polariscoop spanningsmeter).YYPL03 Polariscoop-rekmeter
1.2 Dubbele breking
Glas is isotroop en heeft in alle richtingen dezelfde brekingsindex. Als er spanning in het glas ontstaat, worden de isotrope eigenschappen tenietgedaan, waardoor de brekingsindex verandert en de brekingsindex in de twee hoofdspanningsrichtingen niet langer gelijk is, wat leidt tot dubbele breking.
1.3 Optisch padverschil
Wanneer gepolariseerd licht door een gespannen glas met dikte t gaat, splitst de lichtvector zich in twee componenten die respectievelijk in de x- en y-richting van de spanning trillen. Als vx en vy de snelheden van de twee vectorcomponenten zijn, dan is de tijd die nodig is om door het glas te gaan respectievelijk t/vx en t/vy. Als de twee componenten niet langer gesynchroniseerd zijn, ontstaat er een optisch padverschil δ.
Geplaatst op: 31 augustus 2023